In an Baunhaus iagndwo uman See, då han amoi d’Mauna af d’Nåchd beinaundag’huggd und haum hoid a weng koaddld. Und wias hoid so bein Koaddnschbün dsuaged, haums g’rauddsd, g’schimbbfd und g’fluachd. Und wias so rechd g’miadli woa, is af oamoi de Dia afgaunga und a Mau is einakema und håd g’frågd, ob a ned då an Haus schlåffm kinad. Es is koana dagegn g’wen und d’Mauna haumdn a glei dson midschbün eiglånd. Des Bledi woa nedda, das dea Dsuagroasde a jeds Schbü gwuna håd. Und wei so wås ned rechd lusdi is, haums hoid daun boid afghead dson koaddln und haum se nidag’legd. Da Fremde håd a an Blåds dson Schlåffn griagd und boid is an gaundsn Haus a Rua g’wen. Nedda um Middanåchd håds af oamoi an rechdn Rumbbia dau, åwa wia ma a Liachd g’måchd håd, des håd a weng dauad, is ois wida ruig g’wen. Koana håd so rechd g’wissd, wohea dea Rumbbia kema is.
An neggsdn Dåg han oi rund uman Disch bei da Subbm g’sessn und haum aus da Schissl a da Middn aussaglöffid. A Gschia fia jedn aloa håds jå fria nu ned gem, des is easd mid de Fremdn nån Griag kema, wei då haums se de Insan a weng grausd, wauns mid de Dafaug‘renndn, de jå koana so rechd kennd håd, aus oana Schissl haum essn miassn. Iadsd haums eana hoid an jedn an Dälla hig’schdöd.
Af jedn Foi haum oi midanaund nu d’Subbm aus oana Schissl g’essn, då is da Beirin a Schdiggi Bråd inddan Disch eini g’foin. Und wia se se so buggd um des Schdiggal Bråd, da siagds, das da Fremde Goasfiass håd. Då is ia a „Mariandjosef“ auskema und sofuadd håds a Greids g’måchd. Und schau is da Fremde mid de Goasfiss a scho weg g’wen.
Des is åwa ned des oandsigi Moi g’wen, das da Deifi am See fabei g’schaud håd. Wead eam hoid g’foin håm bei ins, wei a oiwei wida kema is.
Und so fadsöd ma se, das de Baun fo weida hinddn amoi dson Eisschdogschiassn dson dsuagfroana See kema han. Und wias a so dsuaged bei sechane Såchan, håd oana oiwei faloan. Des hådn a so geagad, das a dson schrei und fluacha aug’faunga håd. Gauns damisch is a woan. Und wira so umadumschreid und se goa ned beruign kau und wü, då haums af oamoi an Schdogg dsfü afm Eis g’håd. Und wia de Baun fo de Berign nu driwa nåchdenggd haum, wo den dea Schdog af oamoi heakema kau middn afm See, då is af oamoi, so mia niggs, dia niggs, a schwoaddsa Hund dåg’schdaundn. Und hindda den Schwoadsn Hund a Fremda, deas g’frågd håd ob a denn ned a weng midschbünd deafad. De Baun haum e nu oan brauchd af a Moaschåfd und so haums niggs dagegn g’håd. Ǻwa wia da Fremde daun oiwei g’wunga håd, da is eana daun schau a wenig ds bled g’wen. Oan Baur is des gaunddse ned gauns rechd fiakema. Ea håd se dengd, kau jå niggs schådn, waun i amoi a Greiddsal måch. Und a den Momendd, wo a se begreidsigd håd, san da Fremde, sei schwoaddsa Hund und da Schdog a schau weg g’wen. Nedda nå Schwöfi håds g’schdunga, das a de Baun grausd håd. Ǻwa då haums oi midanaunda schau g’wissd, mid wens Eisschdogschiassn am See dau haum.
Wia g’sågd, de Baun han oi midanaund nu amoi dafau kema. An oidn Weiwal a da Buagau håds ned a so g’rådn. Ia håd duadn a Buag g’head und d’Leid haum se rechd g’fiachd foa ia, weis a so a oidi Bisguan g’wen sei soid. Oi haum fo ia nua fon „besn Weiwi“ g’redd. Und dso dea is hoid amoi da Deifi kema und håds midg’numa. Ea håds båggd bein Grawadl und håds mid ad’Lufd g’rissn. Ea woidd mid den Weiwi iwa D’Dråchnwaund. Da Deifi håd se åwa a weng fadau. Enddweda se is eam ds schwa g’wen, des Luada, oda ea håd ned gnua Schwung g’håd. Af jedn Foi is da Deifi mid dea Bisguan geng d’Waund deifid. Und da des a so g’wen is, kau ma heid nu segn, wei heid håd de Dråchnwaund bei Mansee nu imma a Lo, wo d’Leid sågn, des is s’Deifilo.
Ǻwa da Deifi kau ned nua s’fliagn, da Deifi kau a schwimma. Fria is ofd so g’wen, das da See rechd saggrisch håe Wän g’måchd håd, obwoi koa Lifdal ned gaunga is. Då haum d’Leid rund umman See sofuad g’wissd, des måchd da Deifi.
Und a da Nåchd is rund uman See a ned so. Wea genau schaud, der siagd ofd a da Nåchd Liachdl brena obwoi duad iwahaubd koa Haus ned schded. Des san de faluanan Sän. Und wea se mid denan schbüd und se fuggsd, den bringans a Ugligg.
Und den kaus schau amoi a so dage, wia den Baun, dea wås bein Aggan und iwahaubd oiwei g’fluachd håd wia nua wås. Und wira då oamoi so g’aggad und g’fluachd håd, da håd af oamoi iagand a Hendd, de ma ned g’segn håd, seini Oggsn afg’hoidn. Iadsd håd dea Baur, dea wås jå ned g’segn håd, da da Deifi seini Oggsn afhoidd, nu mea g’schrian und g’weaggd. Des håd se åwa da Heagod daun nimma g’foin låssn und da Baur håd fia nei Joa niggs mea ren kina.

Seewalchen 1953