Archive for April 2010


76. Attersee-Literatur im 20. Jahrhundert III

April 30th, 2010 — 6:00am

Robert Bernhart
Er verfasste um 1955 die frei erfundene Geschichte „In einem steinzeitlichen Pfahlbaudorf am Attersee“, in der versucht wird einen neolithischen Tag nachzuvollziehen. Die Namen der Personen wurden aus alten Wurzelwörtern gebildet. Der Pfahl­bau von Kammerl hatte höchstwahrscheinlich die Größe des Dorfes in der Geschichte. Das 16-seitige bebilderte Büchlein erschien im Selbstverlag.
Continue reading »

Comment » | Attersee, Atterseeliteratur 20. Jahrhundert

75. Attersee-Literatur im 20. Jahrhundert II

April 28th, 2010 — 6:00am

J. Schmelz
Aus dem 1948 im Verlag Welsermühl erschienenen, kleinen, 65-seitigen und bebilderten „Atterseeführer“ von J. Schmelz aus Attersee stammen folgende Auszüge:
Continue reading »

Comment » | Attersee, Atterseeliteratur 20. Jahrhundert

74. Attersee-Literatur im 20. Jahrhundert I

April 26th, 2010 — 6:00am

Kooperator I. Aschauer
1926 erschien in der Zeitschrift „Heimatgaue, Zeitschrift für oberösterreichische Geschichte, Landes- und Volkskunde“ die Geschichte „Hans Hölzl, der Zauberer. Eine wahre Geschichte aus Frankenmarkt“, die ihren literarischen Ursprung in den Frankenmarkter Akten, Faszikel F/4, im Wiener Hofkammerarchiv hatte.
Continue reading »

Comment » | Attersee, Atterseeliteratur 20. Jahrhundert

73. Attersee-Literatur im 19. Jahrhundert III

April 24th, 2010 — 6:00am

Franz Sartori
Doktor Franz Sartori veröffentlichte 1813 im „Verlage bey Anton Doll“ das Buch „Die österreichische Schweiz; oder mahlerische Schilderung des Salzkammergutes in Oesterreich ob der Ens“.

Continue reading »

Comment » | Attersee, Atterseeliteratur 19. Jahrhundert

72. Attersee-Literatur im 19. Jahrhundert II

April 22nd, 2010 — 6:00am

Buchtipp: Der Attersee in der Literatur des 19. Jahrhunderts (Button: Literatur)


Josef Eduard Mader
Doktor Josef Eduard Mader war der älteste Sohn des Prager Rechtsgelehrten und Numismatikers Joseph Ritter von Mader. 1809 erschien in Prag das Buch „Reise von Böhmisch=Krumau durch das Oberennsische Salzkammergut nach Salzburg und Berchtesgarden. Im Herbste 1807.“ In der Einleitung schrieb Mader: „Ich reißte weder als Oekonom, noch als Naturforscher, oder als Publizist, sondern als Menschenfreund, und als ein warmer Verehrer der schönen Natur, der vielleicht nicht immer mit unbefangenen Augen sieht, sich bisweilen von seinem Eifer hinreissen läßt, und auf jeden Fall nur die Eindrücke schildern will, welch die Gegenstände auf ihn machten, die Gefühle womit sie seine Seele erfüllten. An den Attersee kam Mader leider nicht. Er schrieb darüber:
Continue reading »

Comment » | Attersee, Atterseeliteratur 19. Jahrhundert

71. Attersee-Literatur im 19. Jahrhundert I

April 20th, 2010 — 6:00am

Buchtipp: Der Attersee in der Literatur des 19. Jahrhunderts (Button: Literatur)

J. A. Schultes
J. A. Schultes, „M. Drs. und Professors an der k. baierschen Universität zu Innsbruck“ verfasste 1809 ein Buch mit dem einprägsamen Titel „Reisen durch Oberösterreich in den Jahren 1794, 1795, 1802, 1803, 1804 und 1808“. Das Buch ist nicht in Kapitel sondern in „Briefe“ unterteilt. Der X. Brief beschäftigt sich unter anderem mit dem Attersee, durch den zum Zeitpunkt des Erscheinens des Buches die deutsch-österreichische Grenze verlief.
Continue reading »

Comment » | Attersee, Atterseeliteratur 19. Jahrhundert

70. Fo de Heggsn

April 18th, 2010 — 6:00am

G’soffn und g’fressn haums, d’Frandsosn, wias ds’Kemading woan. Und d’Leid an Dåf san hoiwads dahungad dawäu. Und in oan fo de Baunaheisa haum d’Soidådn gauns bsundas wüd umg’hausd. Wås åwa ned g’wissd haum, is, das de oid Beirin a Heggs g’wen is. Damids a weng a Rua gem, håds eana a guads Essn faschbrocha. Und glei san d’Frandsosn wia de Lambbe a da farauggnd Schdum g’sessn. De Oide håd an Ofn eig’hoadsd und iagndwås dadsu bräamed. Af oamoi san a Bofi schwoidse Sau bei da Dia einag’rennd und haum dson Daunddsn und Grunddsn aug’faungd. De Oide håd daun a Bfaun g’numa und håd um Fresch dson Schrei aug’faungd. De han a glei a d’Kuchi einag’hubbfd und haum a Schmoids a d’Bfaun eineg’schbuggd. Då is a de Frandsons schia augaunga und se san ois a hungrege dafaug’rennd.

Seewalchen am Attersee

Comment » | Attersee, Sagen

69. De Gia

April 16th, 2010 — 6:00am

D’Seewoia is amoi a Mau g’wen, dea håds a sein Lem min Schboan und mid seina Gia dso ana gaunddsn Drui foi Goid bråchd. Wira åwa g’schbiad håd, das mid eam nimma laung ge wiad, da håd a de Drui midn Goid drinan an Woid eig‘råm. Und damids jå neamd findd, håd a an Schlissl dso da Drui a nu fagråm. Ea håd hoid neamd des Gäd fagunnd. Und boid draf is a daun ga g’schdoam.

Und wias hoid amoi so is a de Wäuda, haum se agradding a boa Leid faiad. Wias an Weg so suachan, då segn ses af oamoi gauns råd leichddn a de Schdauna. Då is a Mau middn an Feir g’schaundn und håd g’woad und g’schrian: „Mei Gäd, des wås i aus de oama Leid aussabressd hau, is då an Woid fagråm. Und fia mia gibds ned endda a Rua, ois bis wea des Gäd g’funddn und indda de Bedla fadeud håd. Nemds an Schlissl, den i schau g’fundn hau, aus meina Hendd und höfds ma!!!“ D’Leid haum åwa gmoad, das des iagand wås fon Deifi is, haum a Greids gmåchd und san dafau g’rend. Und da Giarigi, jå, dea schreid und woad heid nu a de Wäuda fo Seewoia. I kau nua sågn, höfds eam, wauns eam amoi dreffds, wei ea g’wöd se iads schau laung g’nua.

Schörfling und Seewalchen

Comment » | Attersee, Sagen

68. Da Deifi d’Seewoia

April 14th, 2010 — 6:00am

S’is dswischen Schdoadåf und Gaumbban g’wen, då håd da Deifi in ana Gruam g’hausd. Und waun oana bei dera Gruam fabeigaunga is, daun is da Deifi aussag’hubbfd und håd eam a d’Gruab einigloggd. Und då håd a daun drinbleim miassn, bis das da easchde Giggal a da Gegnd g’schrian håd.

Ǻwa es kunnd a sei, das hoid so laung dauad håd, bis se dea den Rausch ausg’schlåfn håd. Und da Deifi håd hoid heahoidn missn ois Ausred.

Koa rechde Ausred, woarum d’Kabän wega woa, haum de Leid dswischn Schdoadåf und Seewoia g’håd. Wia g’sågd, af da Fleischhåggawisn is amoi a Kabän g’schdaundn. Und iadsd is hoid amoi so g’wen, das laung ned g’regnd håd und de gaundsn Såchan af de Föda hoid schau rechd diarr g’wen han. D’Leid haum bedd und g’obbfad wia nua wås, åwa g’nuddsd håds niggs. Da Heagod håd se ned daboama låssn. Koan Schbriddsa håds dau af d’Fäda und ois is eana fadechd. Då han d’Leid åwa bes woan und haum g’harabd middn Heagod. G’schimbbfd haums af eam, das a rechde Freid woa. Und wias ausg’schimbbfd g’håd haun, då haums dson Beddn dson Deifi aug’fånga. „Heagod, waun du nimma kaunsd oda wüssd, daun mua ins hoid da Deifi häffm, wei a so kauns ned weidage!“ Kaum haums fechdi bedd g’håd, da håds an Duscha dau und bliddsd håds und da Wind håd blåsn, das d’Wendd g’wågid haum. Und daun håds d’Eadn afgrissn, s’Feir is affag’schossn und da Deifi håd mid an Låcha d’Kabän und d’Leid drin a d’Hö åwigrissn.

Es is a a amoi so gwen, das a Baur um Middanåchd an Woid umanaundgrend is. Wiaso des so gwen is, des woas koana mea. Af jedn Foi is af oa Moi a gråssa, grau-schwåchdsa Hund nem eam heagrennd. Es miassds wissn, das da Deifi fria gern ois a Hund daheakema is. Da Baur håd se åwa ned draud, das a an Hund fajågad. Ea håd jå schau gwissd, das des da Deifi sei mua. Und damid da Deifi ned eagalig wiad, håd da Baur gands hoamig dson beddn augfaungf. Und wia da Baur ausn Woid aussikema is, då is da Hund af oa Moi weg g’wen.

A aunas Moi håd a Baur fo Seewoia an Woid a Jamman und a Schree g’head und håd g’moad, das då wea a Hüf brauchad. Inddan Rena håd a nu g’schrian: „Wås is los? Kau i da häffm?“ Und glei håd oana dsrugg gschrian: „I dad da schau häffm, wauns du an Dswüggi ned mid hedads.“ Då håd da Baur g’wissd, das eam des Schdüggi Bråd a da Dåschn foan Deifi g’redd håd.

Da Deifi håds åwa d’Seewoia ned nua an Woid brobiad, sundan a middn af da Schdråssn. Rechd g’freid håd se a Baur, wira af oamoi sim schwoadse Ros dahearena håd g’segn. Wiras åwa eifaunga woid, sands af oamoi iwa fufdsg g’wen. Und a Mau mid ana rådn Giggalfedan afm Huad is dso eam heakhema und håd gmoad, wauna sein Naum dåda a des Biachi dåda eidrågn dadad, daun kunnd a se des schensde Ressal aussucha. Då is an Mau g’schossn, mid wenas ds’doa håm kindd und is schnä hoamgrennd… und da Deifi mid seine Ressa hinddndrei!

Attersee 1974

Comment » | Attersee, Sagen

67. S wüde G’jågad

April 12th, 2010 — 6:00am

Mei Uagrosfåda håd dswoa oiwei g’sågd, das a af Kemading foin mechd, waun ar amoi ausn Baradis aussifoin soid, åwa so baradisisch is ds Kemading ned oiwei, wei an Windda, då sausd efda s’wüde Gjågad iwan Hausberi åwa und måchd a da Nåchd an rechdn Wüawi, wauns iwa d’Föda und iwa d’Weuda duach d’Finsdan driwajågd. Då is daun dsuagaunga a da Lufd iwa Kemading, ois wia waun d’Hö los g’wen wa.

Und d’Hundd fo da gaundsn Gmeiddi, de haum des schau fü fria g’rocha, das s’wüde Gjågad kimmd und haum augfaungd dson winsln und dson bön, das a Wüawi g’wen is ois wia da wö. Und wauns gaunga is, daun sans aussig’schossn bei da Dia und han midn wüdn Gjågad mid, af Seewoia eine und åwi bis af Rudddsnmoos, wo se s’wüde Gjågad daun a de Weuda faluan håd. Ǻwa g’head håd ma’s nu laung.

Und wia amoi so a wüds Gjågad iwa Kemading driwabfiffm is, då is da Mosa an Gneui, a glona Baur, nu draussn g’wen. Ea håd dsuag’schaud, wia des gaunddse G’jågad bei eam fabei is. Und wira nu so schaud, då schded af oamoi a gauns a schwoaddses Ros foa eam und håd eam ned weidalåssn. Då håd da Mosa s’Dsügi gnuma und woidd se mid de Wuadd „Af ged’s, in Gods Naum“ afs Ros affischwinga. Ǻwa nu a den Momendd is a af an Scheahafn g’legn und s’Ros is bein Deifi g’wen. Dabei hed se da Mosa nedda em afn Bodn legn miassn, wira g’segn håd, das des wüde G‘jågad af eam dsuakimd.

Mondnacht 1954

Comment » | Attersee, Sagen

Back to top